Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek [...]]]> Tijd om de balans van weer een speelronde op te maken. Deze ronde speelde zich voor De Kater bijna geheel af op donderdag. Alleen Heren 2 had geen wedstrijd om te spelen. En de rest?

Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek een punt of 10 achter de eerste drie van de poule. Zij kunnen dan ook zeker wel een balletje volleyballen, maar – ach, wat er precies gebeurd komt wel in het wedstrijd verslag. Dames 2 liet een setje liggen tegen Twente-Sparta dat toch wel een eindje lager in de ranglijst staat. Of Rudy de dames nog op bitterballen getracteerd heeft is onbekend. Dames 1 won gewoon verliesloos van VVA. Ze maakten het nog wel spannend door een setje pas in de verlenging te winnen, maar daar hield het dan ook me op. Gewoon een duidelijke winst. Daarmee doen ze wel goede zaken, want ze hebben daarmee VVA ingehaald en hebben de 3e plek van VVA overgenomen. Daarmee zal trainer Paul toch wel tevreden de tribune verlaten hebben. En coach Tim… er is op dit moment alleen bekend dat hij een biertje met Heren 1 gedronken heeft, terwijl ondergetekende zich dan wel weer kan herinneren dat Dames 1 in elk geval wel bitterballen gehad heeft.

En dan de heren. Heren 3 had het in de eerste en laatste set tegen Rivo niet al te moeilijk. Getuige de setstanden, duidelijke overwinning. Het middengedeelte was kennelijk lastiger, want er ging zelfs een set verloren. Rivo blijft daarmee wel voor De Kater in de stand, maar er is nu toch een gat van 4 punten met Vosta. Dat schijnt voor sommigen dan weer goed nieuws te zijn. En Heren 1…? Ach, laten we het bij een aantal quotes laten:Geblesseerde Rick tegen Robbie: “Krijg ik nu ook punten als jij geen punten haalt?”

Aanvoerder: “Deze week heeft heren 1 niet gespeeld. We kijken uit naar de wedstrijd van volgende week”

Bewust Anoniem: “Proost, op het kampioenschap”

Nog zo iemand: “Het wordt ook wel een beetje saai om elke week tegen de nummer 3 te spelen”

Een ander: “He, we staan nu met drie middens aan het net”

Robert A: “En ik ben de volgende in de rij”

Robbie: “En eigenlijk ben ik ook mid”

(Daarmee was Roel de enige niet-mid, maar hij speelde gelukkig niet op zijn eigen plek (dia), om niet al teveel uit de toon te vallen).

Geert: “Zie je wel dat buiten een best lastige positie is”

Met dank aan Hans (1e set) voor het tellen, Geert voor zijn stuurmanskunsten en Rick voor de vrolijk mededeling dat hij nu bijna verhuist is (lees: weer in het veld inzetbaar is). Oh, en Loek voor het broodnodige bier – het is echt niet omdat we het niet gezellig hadden dat we pas 29 maart weer langskomen (al vermoed ik dat sommigen hun gezicht wel eerder zullen laten zien.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e [...]]]> Het weekend is bijna voorbij, dus het wordt echt tijd om de stand van zaken te melden: alles gebeurde ook afgelopen donderdag, dus al een paar dagen geleden. Maar ach, iedereen is toch skiën. En de achterblijvers staan op de schaats. Of zo.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e geklasseerde ploeg uit Fleringen. Belangrijke punten die Heren 2 op 2 punten achterstand op Esch Stars zet, met nog een wedstrijd in te halen waar De Kater al een punt gepakt heeft.

Dames 1 moest het doen zonder spelverdelers. Dat leek geen enkele probleem en niet de reden waarom er toch een setje werd weggegeven aan ATC. Zo voelden de dames het wel. ATC bracht iets teveel terug over het. Niet vragen hoe soms (en dan doel ik niet op de techniek), maar het probleem bij een ander leggen is soms erg effectief, zo moest Dames 1 ervaren. Maar toch een 3-1 winst dus.

Dames 2 deed wat ze moest doen: 4-0 winnen. Onnodig spannend soms, maar toch uiteindelijk met de volle mep punten de kantine in. Dat is de bedoeling.

Heren 3 wist een mega-score te realiseren: 56 punten tegen de nummer 1 (dat team met oud-divisie spelers dat van de bond niet hoger mocht beginnen). Eenmaal werd de 20 gehaald, waarmee ze de uitzonderlijke positie innemen door als enige team in de poule maar liefst tweemaal de 20 gehaald te hebben tegen Apollo. Geen enkel andere team heeft uberhaupt de 20 gehaald (als ik me niet vergis…).

Heren 1 stond een goede pot te wachten. Volley’68 op bezoek, de koploper die ongenaakbaar bovenaan staat, maar in de eerste wedstrijd de eerste twee sets aan heren 1 moest inleveren. Hoe het dit keer afliep….?

Het lukte dit keer om met meer man ten strijdtonele te verschijnen dan de vorige keer (9 tegen 7) en aangezien we de uitwedstrijd na 2 sets gewoon conditioneel het niet meer konden bolwerken, dachten we nu toch een eind te moeten kunnen komen richting een overwinning. Alles bij elkaar zijn we er uiteindelijk ook niet erg ver vandaan geweest. Wij waren beter. Slimmer soms, gehaaider. Onze passing was beter. Maar… onze foutenlast was ook te hoog. Daarvan kunnen we natuurlijk de tegenstander de schuld geven. Uiteindelijk was het namelijk wel weer eens een echte volleybal wedstrijd. De eerste set ging slechts op het einde naar de Lossenaren (22-25). De set daarna was duidelijk voor ons: 25-18. Vanaf halverwege de set bepaalde wij de gang van zaken, precies zoals we in de eerste wedstrijd ook gedaan hadden gekregen. Een goed teken dus. Maar een zware set volgde, waar we net de eindstreep niet als eerste haalden: 24-26. En toen was het op. Als een nachtkaars ging de wedstrijd uit. Jammer, want de pot verdiende duidelijk meer. We wisten niet meer dan 13 punten bijelkaar te sprokkelen Weinig imponerend. De kaarten hadden zeker anders gelegen als het ons gelukt was de derde set naar ons toe te trekken.

Het verlies van deze wedstrijd is echter niet van enig belang voor de stand in de poule. Zodra wij van de rest maar zo’n beetje kwakkelend winnen zoals we in de eerste helft hebben gedaan (onze wanprestaties werden meerdere keren met winst beloond….), blijven we lekker 2e. Prima plekje. Nee, het grootste verlies van de wedstrijd was Cas: in de eerste set moest hij het veld verlaten na een ofwel te fanatiek sprong, ofwel een vreemde landing (geen tegenstander in de buurt). In het ziekenhuis constateerde men een (af)gescheurde Achilles pees. Cas: sterkte! Hopelijk zien we je snel in het veld weer terug (en wellicht eerder op de tribune). Cas stond overigens ook als een dijk te spelen. Nog een puntje waardoor we wellicht wel hadden kunnen winnen. Net als het moeten missen van Rick, die zich als taxi chauffeur voor Cas had opgeworpen. We eindigden de wedstrijd dus met 7 – net als de vorige keer. En misschien is dat net wat te weinig om op maximale kracht en kunnen te spelen. Hopelijk blijkt de blessure van Geert (daarom begonnen we ‘maar’ met 9 in plaats van 10) mee te vallen. Anders wordt de spoeling wel erg dun. Alhoewel dat Dames 3 tot nu toe nog geen windeieren legt (maar… die zien er (naar eigen zeggen) nog heel goed uit voor hun leeftijd…).

Gisteren was het zo ver onze wedstrijd tegen de Krekkers! We moesten in de Maria Parochie spelen. Na overleg over wie er ging rijden/treinen waren we rond kwart voor 7 op de plaats van bestemming…..tassen uit de auto…..

Op vrijdagavond 24 september stond de eerste competitiewedstrijd van dames 1 op het programma. We moesten in Hengelo uit tegen ATC. Na het VBT, waar we 4 van de 6 sets wisten te winnen, waren we aardig positief gestemd over onze kansen in de tweede klasse. Daarbij kwam het aanbod van H1 om [...]]]>

Op vrijdagavond 24 september stond de eerste competitiewedstrijd van dames 1 op het programma. We moesten in Hengelo uit tegen ATC. Na het VBT, waar we 4 van de 6 sets wisten te winnen, waren we aardig positief gestemd over onze kansen in de tweede klasse. Daarbij kwam het aanbod van H1 om een soort roulatieschema op te stellen om onze wedstrijden, waar mogelijk, te coachen. Of dit nou was naar aanleiding van onze oproep op deze site of dat het kwam door de directe benadering van Mieke op de training van afgelopen dinsdag, we waren (en zijn) er in ieder geval erg blij mee!

Voor de wedstrijd gingen we met zijn allen eten bij Ingrid. Op het menu stonden een soepje en lasagne, wat er bij alle dames goed in ging. Aafke zou voor het toetje na de wedstrijd zorgen, maar daarover later meer!

Om 21 uur stond de wedstrijd op het programma. We waren mooi op tijd in de sporthal en konden ruim de tijd nemen om in te lopen, aangezien de scheidsrechter nog even moest douchen. Rond 21:15 kon de wedstrijd, na een minuut stilte i.v.m. een sterfgeval binnen ATC, beginnen. Vanaf het begin hadden wij de overhand. De eerste set werd dan ook vrij makkelijk gewonnen. In de tweede set kwam ATC meer in het spel en maakten wij wat meer foutjes. Helaas leidde dit tot een 26-24 verlies. Na winst van de derde set door ons was de weerstand gebroken en erg gemakkelijk werd ook de vierde set binnengehaald. Bijzonderheden: Ingrid was haar kniebeschermers vergeten en speelde de eerste set met de knielappen van Ellen, de tweede met die van Liset en de derde met die van Elisa. Tja, ‘t is weer even wennen als je er een jaar tussenuit bent geweest. Erg mooi was ook de door Joyce geslagen bal die anders uitgegaan was, maar die precies op het hoofd van één van de tegenstanders belandde en vervolgens alsnog buiten het veld vloog.  

Na de wedstrijd volgde dan eindelijk het toetje: een heerlijke straciatella-kwarktaart met bastognekoekjesbodem made by Aafke, mjam! Lijkt ons een goed begin van een traditie!

Wik, bedankt voor je positieve instelling, goede aanwijzingen en time-outs op de juiste momenten! Wij hebben nu al zin in komende donderdag!

Op maandag 13 september stond onze wedstrijd tegen HVC in de voorronde van de beker gepland. Om 19:00 uur konden we beginnen met inlopen, dus was het zaak uiterlijk om 18:00 in de auto richting Den Ham (of all places) te zitten. Voor sommigen leverde dit wat stress op i.v.m. werk buiten Enschede, maar uiteindelijk [...]]]>

Op maandag 13 september stond onze wedstrijd tegen HVC in de voorronde van de beker gepland. Om 19:00 uur konden we beginnen met inlopen, dus was het zaak uiterlijk om 18:00 in de auto richting Den Ham (of all places) te zitten. Voor sommigen leverde dit wat stress op i.v.m. werk buiten Enschede, maar uiteindelijk was iedereen op tijd present.

Na het inlopen en -slaan kon de wedstrijd beginnen. Elisa, die niet mee kon doen i.v.m. een kleine medische ingreep, was meegegaan om de nodige aanwijzingen te geven. Al snel bleek echter dat een coach die buiten het team staat geen overbodige luxe zou zijn, want vlak voor de wedstrijd moest nog centraal besproken worden wie in het veld en wie op de bank zouden beginnen.

De uitslag van de wedstrijd geeft het beeld niet geheel juist weer. Tuurlijk, er waren een paar opstellingsfouten van onze kant en ook werd de bal iets te vaak uitgeserveerd, maar over het algemeen zag het spel er goed uit. De tegenstanders speelden gewoon degelijker met minder persoonlijke fouten en dipjes. Bovendien waren ze goed in staat de over het algemeen harde aanvallen van m.n. onze buitens te pareren.

Wij houden het er maar op dat we nog even moeten oefenen met de opstelling en met de service. Andere leerpuntjes: elkaar dingen verwijten levert geen punten op en een coach is geen overbodige luxe, maar bittere noodzaak! Daarom hier nogmaals de oproep: wie wil dit gezellige en enthousiaste damesteam helpen naar de nodige overwinningen? 

Hier had, i.p.v. Pathmoshal, ook kunnen staan:- 1e klasse spelen, terwijl je 3e klasse gewend bent…- Een hele wedstrijd spelen zonder wissels…- Spelen zonder dat je daarbij een (vaste) coach hebt…

Aan het eerste punt wordt door de dames zelf hard gewerkt. De opkomst en de inzet bij de trainingen is hoog… Voor zover we niet [...]]]>

Hier had, i.p.v. Pathmoshal, ook kunnen staan:
- 1e klasse spelen, terwijl je 3e klasse gewend bent…
- Een hele wedstrijd spelen zonder wissels…
- Spelen zonder dat je daarbij een (vaste) coach hebt…

Aan het eerste punt wordt door de dames zelf hard gewerkt. De opkomst en de inzet bij de trainingen is hoog… Voor zover we niet ziek, zwak, misselijk of geblesseerd zijn, is iedereen van de partij en wordt volledige inzet getoond. Maar natuurlijk red je het niet met inzet alleen. Al is in de afgelopen drie wedstrijden echt duidelijk verbetering te zien! Natuurlijk is er ook nog een flink stuk onwennigheid en onzekerheid.

Wat betreft het tweede punt; het is jammer dat de afgelopen wedstrijden, door domme pech en overmacht, maar 6 of 7 speelsters aanwezig konden zijn. Door blessures, ziekte en overmacht heb je dat natuurlijk. Wel is jammer dat we een dermate kleine selectie hebben, dat je ook al snel op dit aantal zit. Duidelijk is wel dat het spel zo intensief is, dat wissels wel echt nodig zijn… Ook tijdens de 3e en 4e set van de afgelopen wedstrijd werd dit erg duidelijk. De aanval kwam er gewoon niet meer zo uit, omdat iedereen erg vermoeid was. Als je dan tegenstanders treft met 4 personen op de bank, wordt dat nog eens extra duidelijk.

Als je als team, vanwege het opstappen van bijna een volledig team boven je, een ‘promotie’ maakt naar een hoger niveau, is het wenselijk dat je wordt bijgestaan door een (vaste) coach. Iemand die de adviezen van Paul kan doorvertalen in een wedstrijdtactiek en die ons bij kan staan. De afgelopen keren hebben vrijwilligers zich opgeofferd. Het zou heel fijn en goed voor het zelfvertrouwen, wanneer we hiervoor een of meerdere rotsen in de branding zouden hebben. Misschien zou het dan ook wat sneller lukken om een setje mee naar huis te nemen en er ook wat meer lol in te krijgen!

Over de wedstrijd: de eerste set heb ik gemist, dus daar kan ik alleen melden dat deze werd verloren. De tweede set was er eentje waarin De Kater begon met een flinke voorsprong. Helaas zijn de dames van Twente ’05 doorgewinterd en taai en ondanks dat ze misschien de nodige slagkracht missen (en daar lagen onze kansen) weten ze toch bijna alles terug te brengen en heel pienter spelen. Halverwege de set, stagneerde het spel van De Kater en vervolgens werd de set uit handen gegeven. In de volgende set, werd de vermoeidheid zichtbaar. Aanvallen werden niet afgemaakt en we werden weg geprikt. In de vierde set herpakten de dames zich wel weer, maar het was niet meer voldoende.

Het is jammer dat dit team zo blijft zwemmen! Op deze manier ‘zwemt’ het team rechtstreeks richting degradatie. Wanneer het team een beetje hulp zou krijgen, zowel door mogelijk nog wat nieuwe aanwas, wat meer wisselmogelijkheden (invallers uit D2?) en, als allerbelangrijkste, een coach, dan zou misschien nog behoud geambieerd kunnen worden. Het zou daarmee voor de dames ook een wat leuker seizoen kunnen worden! Want nu is het vooral een opoffering… Dus: HELP we hebben een vaste coach nodig!!!

Komende dinsdag is de volgende wedstrijd van dames 1, deze is onder trainingstijd in de trainingshal. Alle support & coaching is welkom! Tot dinsdag!

Janke