Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek [...]]]> Tijd om de balans van weer een speelronde op te maken. Deze ronde speelde zich voor De Kater bijna geheel af op donderdag. Alleen Heren 2 had geen wedstrijd om te spelen. En de rest?

Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek een punt of 10 achter de eerste drie van de poule. Zij kunnen dan ook zeker wel een balletje volleyballen, maar – ach, wat er precies gebeurd komt wel in het wedstrijd verslag. Dames 2 liet een setje liggen tegen Twente-Sparta dat toch wel een eindje lager in de ranglijst staat. Of Rudy de dames nog op bitterballen getracteerd heeft is onbekend. Dames 1 won gewoon verliesloos van VVA. Ze maakten het nog wel spannend door een setje pas in de verlenging te winnen, maar daar hield het dan ook me op. Gewoon een duidelijke winst. Daarmee doen ze wel goede zaken, want ze hebben daarmee VVA ingehaald en hebben de 3e plek van VVA overgenomen. Daarmee zal trainer Paul toch wel tevreden de tribune verlaten hebben. En coach Tim… er is op dit moment alleen bekend dat hij een biertje met Heren 1 gedronken heeft, terwijl ondergetekende zich dan wel weer kan herinneren dat Dames 1 in elk geval wel bitterballen gehad heeft.

En dan de heren. Heren 3 had het in de eerste en laatste set tegen Rivo niet al te moeilijk. Getuige de setstanden, duidelijke overwinning. Het middengedeelte was kennelijk lastiger, want er ging zelfs een set verloren. Rivo blijft daarmee wel voor De Kater in de stand, maar er is nu toch een gat van 4 punten met Vosta. Dat schijnt voor sommigen dan weer goed nieuws te zijn. En Heren 1…? Ach, laten we het bij een aantal quotes laten:Geblesseerde Rick tegen Robbie: “Krijg ik nu ook punten als jij geen punten haalt?”

Aanvoerder: “Deze week heeft heren 1 niet gespeeld. We kijken uit naar de wedstrijd van volgende week”

Bewust Anoniem: “Proost, op het kampioenschap”

Nog zo iemand: “Het wordt ook wel een beetje saai om elke week tegen de nummer 3 te spelen”

Een ander: “He, we staan nu met drie middens aan het net”

Robert A: “En ik ben de volgende in de rij”

Robbie: “En eigenlijk ben ik ook mid”

(Daarmee was Roel de enige niet-mid, maar hij speelde gelukkig niet op zijn eigen plek (dia), om niet al teveel uit de toon te vallen).

Geert: “Zie je wel dat buiten een best lastige positie is”

Met dank aan Hans (1e set) voor het tellen, Geert voor zijn stuurmanskunsten en Rick voor de vrolijk mededeling dat hij nu bijna verhuist is (lees: weer in het veld inzetbaar is). Oh, en Loek voor het broodnodige bier – het is echt niet omdat we het niet gezellig hadden dat we pas 29 maart weer langskomen (al vermoed ik dat sommigen hun gezicht wel eerder zullen laten zien.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e [...]]]> Het weekend is bijna voorbij, dus het wordt echt tijd om de stand van zaken te melden: alles gebeurde ook afgelopen donderdag, dus al een paar dagen geleden. Maar ach, iedereen is toch skiën. En de achterblijvers staan op de schaats. Of zo.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e geklasseerde ploeg uit Fleringen. Belangrijke punten die Heren 2 op 2 punten achterstand op Esch Stars zet, met nog een wedstrijd in te halen waar De Kater al een punt gepakt heeft.

Dames 1 moest het doen zonder spelverdelers. Dat leek geen enkele probleem en niet de reden waarom er toch een setje werd weggegeven aan ATC. Zo voelden de dames het wel. ATC bracht iets teveel terug over het. Niet vragen hoe soms (en dan doel ik niet op de techniek), maar het probleem bij een ander leggen is soms erg effectief, zo moest Dames 1 ervaren. Maar toch een 3-1 winst dus.

Dames 2 deed wat ze moest doen: 4-0 winnen. Onnodig spannend soms, maar toch uiteindelijk met de volle mep punten de kantine in. Dat is de bedoeling.

Heren 3 wist een mega-score te realiseren: 56 punten tegen de nummer 1 (dat team met oud-divisie spelers dat van de bond niet hoger mocht beginnen). Eenmaal werd de 20 gehaald, waarmee ze de uitzonderlijke positie innemen door als enige team in de poule maar liefst tweemaal de 20 gehaald te hebben tegen Apollo. Geen enkel andere team heeft uberhaupt de 20 gehaald (als ik me niet vergis…).

Heren 1 stond een goede pot te wachten. Volley’68 op bezoek, de koploper die ongenaakbaar bovenaan staat, maar in de eerste wedstrijd de eerste twee sets aan heren 1 moest inleveren. Hoe het dit keer afliep….?

Het lukte dit keer om met meer man ten strijdtonele te verschijnen dan de vorige keer (9 tegen 7) en aangezien we de uitwedstrijd na 2 sets gewoon conditioneel het niet meer konden bolwerken, dachten we nu toch een eind te moeten kunnen komen richting een overwinning. Alles bij elkaar zijn we er uiteindelijk ook niet erg ver vandaan geweest. Wij waren beter. Slimmer soms, gehaaider. Onze passing was beter. Maar… onze foutenlast was ook te hoog. Daarvan kunnen we natuurlijk de tegenstander de schuld geven. Uiteindelijk was het namelijk wel weer eens een echte volleybal wedstrijd. De eerste set ging slechts op het einde naar de Lossenaren (22-25). De set daarna was duidelijk voor ons: 25-18. Vanaf halverwege de set bepaalde wij de gang van zaken, precies zoals we in de eerste wedstrijd ook gedaan hadden gekregen. Een goed teken dus. Maar een zware set volgde, waar we net de eindstreep niet als eerste haalden: 24-26. En toen was het op. Als een nachtkaars ging de wedstrijd uit. Jammer, want de pot verdiende duidelijk meer. We wisten niet meer dan 13 punten bijelkaar te sprokkelen Weinig imponerend. De kaarten hadden zeker anders gelegen als het ons gelukt was de derde set naar ons toe te trekken.

Het verlies van deze wedstrijd is echter niet van enig belang voor de stand in de poule. Zodra wij van de rest maar zo’n beetje kwakkelend winnen zoals we in de eerste helft hebben gedaan (onze wanprestaties werden meerdere keren met winst beloond….), blijven we lekker 2e. Prima plekje. Nee, het grootste verlies van de wedstrijd was Cas: in de eerste set moest hij het veld verlaten na een ofwel te fanatiek sprong, ofwel een vreemde landing (geen tegenstander in de buurt). In het ziekenhuis constateerde men een (af)gescheurde Achilles pees. Cas: sterkte! Hopelijk zien we je snel in het veld weer terug (en wellicht eerder op de tribune). Cas stond overigens ook als een dijk te spelen. Nog een puntje waardoor we wellicht wel hadden kunnen winnen. Net als het moeten missen van Rick, die zich als taxi chauffeur voor Cas had opgeworpen. We eindigden de wedstrijd dus met 7 – net als de vorige keer. En misschien is dat net wat te weinig om op maximale kracht en kunnen te spelen. Hopelijk blijkt de blessure van Geert (daarom begonnen we ‘maar’ met 9 in plaats van 10) mee te vallen. Anders wordt de spoeling wel erg dun. Alhoewel dat Dames 3 tot nu toe nog geen windeieren legt (maar… die zien er (naar eigen zeggen) nog heel goed uit voor hun leeftijd…).

Al geven we het wel een beetje weg met de titel op deze manier (je hoeft eigenlijk niet meer verder te lezen), moet het gewoon van de daken geschreeuwd worden!! Opnieuw 5 puntjes in de pocket!! Afgelopen donderag werd in de Diekmanhal gespeeld tegen de dames van Volley 68. Tegen dit team, dat op de [...]]]>

Al geven we het wel een beetje weg met de titel op deze manier (je hoeft eigenlijk niet meer verder te lezen), moet het gewoon van de daken geschreeuwd worden!! Opnieuw 5 puntjes in de pocket!! Afgelopen donderag werd in de Diekmanhal gespeeld tegen de dames van Volley 68. Tegen dit team, dat op de vijfde plek staat in onze competitie, werd ook al in de eerste helft van het seizoen een hele mooie pot gespeeld, dus we waren vol verwachting… en we wisten dat het in principe te doen moest zijn om te winnen.

Tijdens de eerste set werd begonnen met een kleine voorsprong en die wisten we heel goed uit te bouwen, door dat iedereen geconcentreerd speelde en omdat we er met zijn allen helemaal voor gingen. De tweede set kwam onze tegenstander wat meer in z’n element en we lieten ze ook wat meer terugkomen doordat we zelf af en toe wat minder sterk speelden. Uiteindelijk wisten we ook dit goed om te buigen in een behoorlijke winst. De derde set wordt dan de cliffhanger: houd je nog wel de concentratie? en lukt het om de winst van de wedstrijd in de wacht te slepen? Eigenlijk verliep deze set soortgelijk als de eerste en de tweede. Door geconcentreerd spel, kleine gelukjes en ook omdat de tegenstander weer een wat slechtere periode had, werd ook de derde set gewonnen. Dan set nummer vier. Toen waren we aanvankelijk even van slag. Het liep niet zo lekker en de tegenstander maakte daar, met een goede service serie en wat welgemikte prikballen, handig gebruik van. We stonden op een gegeven moment tegen een flinke achterstand aan te kijken. Maar uiteindelijk wist het team de achterstand om te buigen, we kwamen gelijk en uiteindelijk wisten we ook het 5de punt mee naar huis te nemen!

Het was een gedenkwaardig avondje Diekman waar we met een goed gevoel op terug mogen kijken, een mooi uitgangspunt voor de komende wedstrijden. We draaien nog steeds mee om de hoogste plaats(en) en wanneer we met zijn allen zo door weten te gaan en geen punten laten liggen, dan kan het nog wel eens heel spannend worden aan het einde van het seizoen…. Wordt vervolgd.

 Sinds lange tijd radiostilte, eindelijk weer eens een blogje van dames twee… In de afgelopen week mochten wij twee keer aantreden tegen Saasveldia, eerst op de maandag in onze eigen trainingszaal en vervolgens op de vrijdag nog een keertje in het rustieke Saasveld. Met als mooi doel; 10 punten binnenslepen in 1 week. 

We mochten aantreden tegen de nummer zeven uit onze poule, Rabobank/Devoko, tijdens een stormachtige Sint Maarten’s Avond. De tegenstander was door weer en wind uit het verre Denekamp gekomen en had er blijkbaar zin in. Een jong en enthousiast team, opnieuw een team zonder coach, met allemaal lange paardenstaarten. Onder de bezielende wedstrijdleiding van Genie, [...]]]>

We mochten aantreden tegen de nummer zeven uit onze poule, Rabobank/Devoko, tijdens een stormachtige Sint Maarten’s Avond. De tegenstander was door weer en wind uit het verre Denekamp gekomen en had er blijkbaar zin in. Een jong en enthousiast team, opnieuw een team zonder coach, met allemaal lange paardenstaarten. Onder de bezielende wedstrijdleiding van Genie, werd voor het eerst tijdens de toss de opslag binnen gehaald, dus dat zou nog veel beloven…

Maar, nou komt het In de tweede set liep het aanvankelijk total niet. Een paar goede serviceseries van de tegenstander en slechte service beurten van onze kant, wat misverstanden in de communicatie en even vermindering van de concentratie, was aanleiding tot een forse achterstand. Gelukkig kon dit aan het einde van de set nog worden omgebogen, alleen lukte het niet meer om de winst uiteindelijk binnen te halen. Kortom: verlies: 27-29.

Dan de derde set… In feite lagen alle opties nog open, beide teams hadden gelijke kansen. Nu was het aan ons om de aandacht erbij te houden en toch vier punten in de wacht te slepen. Want ondanks de taaiheid en het enthousiasme van de tegenstander, waren wij toch gewoon het betere team. We moesten het alleen nog wel doen. Dat is aardig gelukt. Na het debacle van de tweede set, wisten we heel goed de wedstrijd weer onze kant op te buigen. De derde en de vierde set waren weer voor ons: 25-15 en 25-16.

Al met al een leuk potje volleyball, met wel een klein negatief bijsmaakje, want het blijft toch zonde om punten te laten liggen… Volgende week hopen we in de Diekman-Derby tegen Twente ’05 de volle mep aan punten binnen te halen. Komt dat zien!

Het heeft even op zich laten wachten, mede vanwege vertraging op de Nevobosite (en zelf gebrekkig bijhouden van de administratie), maar dan toch een verslagje van de D2-wedstrijd tegen ATC. In een van de mooiste zalen in de regio: verende, gladde, houten vloer (nóg hoger springen ) en fijn plafond-licht, hebben we vorige week ons [...]]]>

Het heeft even op zich laten wachten, mede vanwege vertraging op de Nevobosite (en zelf gebrekkig bijhouden van de administratie), maar dan toch een verslagje van de D2-wedstrijd tegen ATC. In een van de mooiste zalen in de regio: verende, gladde, houten vloer (nóg hoger springen ) en fijn plafond-licht, hebben we vorige week ons eerste setje weggegeven. Een kort verslag van het spelverloop:

Set 1 (24-26): We begonnen matig. Dit leek toch wel een taaie tegenstander. Ze hadden veel ballen terug. Hierop hadden we niet gerekend en ineens was de achterstand 7-1. We lieten ATC steeds verder uitlopen door niet slim genoeg te spelen. De achterstand liep uit tot 19-10. Reden voor een eindsprintje. Slecht voor de bloeddruk, maar uiteindelijk hebben we het toch weer gefixed!

Set 2 (20-25): Dit ging al veel beter. We hadden de moed en het vertrouwen weer gevonden en de verdediging van ATC kreeg het moeilijker met onze aanval. Ook een paar sterke services zorgden ervoor dat we de overwinning behaalden.

 Set 3 (25-09): De concentratie was weg, de rust was weg, het vertrouwen was weg en uiteindelijk ook de set. We werden weggeserveerd en uit de erg slechte pass kon weinig meer worden gebrouwen. Een setje om snel te vergeten en niet meer te herhalen dus.

 Set 4 (10-25): Alles uit set drie was er weer. We hadden onszelf herpakt. De service liep goed, net als de aanval. De fouten warden door ATC gemaakt en wij waren er weer bij. Goed uitgangspunt om het bokbier koud te (laten) zetten en de bitterballen in het vet te gooien!

 Gelukkig niet al te veel punten weggegeven dus! Morgenavond mogen we in de Diekman aantreden tegen de huidige nummer zeven uit de poule. Wie ondanks weer en wind zin heeft om een leuk potje volleyball te gaan kijken is van harte uitgenodigd!

En daarmee hebben we het niet over hamsterwangetjes, of de omvang van de tegenstanders, of hun loopvermogen, maar over de plek waar ze vandaan komen… we hebben nu al collectief geen zin in hun thuiswedstrijd, want dat wordt een hele onderneming..

Nadat we vorige week een welverdiende rustpauze hadden, waarop de keeltjes flink zijn gesmeerd op de bruiloft van Marjolein, was vrijdag de alcohol weer bij iedereen volledig uit het bloed verdwenen en dat was maar goed ook, want we mochten aantreden tegen de, op dat moment nummer 1 uit de competitie: Volley’68 uit Losser. Ze [...]]]>

Nadat we vorige week een welverdiende rustpauze hadden, waarop de keeltjes flink zijn gesmeerd op de bruiloft van Marjolein, was vrijdag de alcohol weer bij iedereen volledig uit het bloed verdwenen en dat was maar goed ook, want we mochten aantreden tegen de, op dat moment nummer 1 uit de competitie: Volley’68 uit Losser. Ze stonden 1 punt boven ons, met een wedstrijd meer gespeeld.

Maar nu even over de wedstrijd… want hoe ging dat er dan aan toe daar in Losser? Nou zoals de titel al verraadt hebben we de winst binnen gesleept. Al na de eerste set stonden ze niet meer op de eerste plaats… Maar het verloop van de set was nogal bijzonder: blijkbaar hebben we toch eerst een achterstand van tussen de 5 en 10 punten nodig voordat we zelf de draad oppakken. Net als bij de vorige wedstrijd hebben we ons meerdere keren in de wedstrijd teruggeknokt. Of zoals ons publiek al aangaf: ‘Jullie zijn net (FC) Twente,  jullie beginnen pas goed te spelen als jullie achterstaan’… Best een mooie vergelijking! Alleen zou het voor de komende wedstrijden (en de bloeddruk van Rudi) wel eens goed zijn om het eerst niet zo ver te laten komen!

De setstanden waren: 22-25, 15-25, 20-25, 17-25

De volgende week hebben we weer tijd om bij te komen en op de 28ste mogen we thuis spelen tegen HVC uit Den Ham.