volleybalvereniging De Kater » Dames 3

Terug op 1

richard — Sun, 19 Feb 2012 20:51:31 +0000

De dames hadden een kort uitstapje gemaakt naar de derde plek, maar dankzij het niet spelen van de concurrentie zijn ze weer terug bovenaan. Oké, toegegeven, het is een vertekend beeld. Maar duidelijk is wel dat de top drie zich toch duidelijk los heeft gemaakt van de rest. De rest die aangevoerd wordt door Devoko. En Devoko was het die richting Enschede kwam om een potje te volleyballen tegen onze Dames.

Dan moet je dus tegen de beste van de rest spelen. Maar zij zijn natuurlijk niet voor niets de beste van de rest, dus het kan nog best een leuke wedstrijd worden. Aan die verwachting werd zeker voldaan door de gelijkoplopende stand in de eerste set. Noch De Kater, noch Devoko kon het verschil maken. Tegen het einde leek Dames 3 er misschien toch redelijk makkelijk met de winst vandoor te gaan, maar de Denekampers kwamen terug en het werd uiteindelijk een krappe 25-22 winst.

Of de dames nu ineens doorhadden dat ze toch echt zelf wat gas moesten geven, in plaats van het tamme spel van de eerste set door te zetten, of dat Devoko net iets teveel energie was kwijtgeraakt in de eindspurt van de eerste set, feit is dat het initiatief in de tweede set duidelijke bij de thuisploeg lag. Er werd goed geserveerd, voornamelijk behoorlijk in de buurt van de achterlijn, en Devoko kon niet meer in een goed aanvalsritme komen: 25-13. Nadeel was dat aan kater kant niet al teveel gevraagd leek te worden en de tamheid van de eerste set nog wel degelijk latent aanwezig was.

En dat is een slecht begin van de derde set. Een achterstand is zo opgelopen, maar werd meestal ook wel weggewerkt. Dames 3 bleef echter de hele set een beetje achter de tegenstander aanhobbelen en leek de wil om te winnen te ontberen. Op geen enkel moment waren ze in staat zich echt in de set vast te bijten en de nauwkeurigheid terug te krijgen en domweg de set naar zich toe te trekken – zoals ze toch al geregeld hadden gedaan. Het leek er op dat ze niet voldoende uitgedaagd werden – een valkuil waardoor Devoko de terechte winnaar was van de derde set met 25-21.

Om de zaken toch nog even recht te zetten werd de vierde set beter ingezet. Het was toch niet de bedoeling dat er meer dan 4 sets gespeeld zouden gaan worden. Het initiatief lag deze set weer bij De Kater, maar minder overtuigend dan in de tweede. Tegen het einde van de set kwam Devoko dan ook gevaarlijk opzetten en leek De Kater toch een beetje te gaan wegzakken in eigen fouten. Gelukkig kon het tij tijdig gekeerd worden en werd de set binnengehaald. Een puntje meegegeven aan de tegenstander, zo voelt het enerzijds, maar anderzijds: Devoko heeft meer dan terecht een puntje opgehaald uit Enschede.

De volgende wedstrijd wordt een kraker – althans, het heeft de juiste papieren om een kraker te worden: Donderdag 15 maart 19:00 komt Unisson, naast Lutheria en De Kater een van de ‘top-3′ leden naar Enschede. Dus komt dat zien…!

De balans opmaken

richard — Sun, 19 Feb 2012 20:31:28 +0000

Tijd om de balans van weer een speelronde op te maken. Deze ronde speelde zich voor De Kater bijna geheel af op donderdag. Alleen Heren 2 had geen wedstrijd om te spelen. En de rest?

Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek een punt of 10 achter de eerste drie van de poule. Zij kunnen dan ook zeker wel een balletje volleyballen, maar – ach, wat er precies gebeurd komt wel in het wedstrijd verslag. Dames 2 liet een setje liggen tegen Twente-Sparta dat toch wel een eindje lager in de ranglijst staat. Of Rudy de dames nog op bitterballen getracteerd heeft is onbekend. Dames 1 won gewoon verliesloos van VVA. Ze maakten het nog wel spannend door een setje pas in de verlenging te winnen, maar daar hield het dan ook me op. Gewoon een duidelijke winst. Daarmee doen ze wel goede zaken, want ze hebben daarmee VVA ingehaald en hebben de 3e plek van VVA overgenomen. Daarmee zal trainer Paul toch wel tevreden de tribune verlaten hebben. En coach Tim… er is op dit moment alleen bekend dat hij een biertje met Heren 1 gedronken heeft, terwijl ondergetekende zich dan wel weer kan herinneren dat Dames 1 in elk geval wel bitterballen gehad heeft.

En dan de heren. Heren 3 had het in de eerste en laatste set tegen Rivo niet al te moeilijk. Getuige de setstanden, duidelijke overwinning. Het middengedeelte was kennelijk lastiger, want er ging zelfs een set verloren. Rivo blijft daarmee wel voor De Kater in de stand, maar er is nu toch een gat van 4 punten met Vosta. Dat schijnt voor sommigen dan weer goed nieuws te zijn. En Heren 1…? Ach, laten we het bij een aantal quotes laten:Geblesseerde Rick tegen Robbie: “Krijg ik nu ook punten als jij geen punten haalt?”

Aanvoerder: “Deze week heeft heren 1 niet gespeeld. We kijken uit naar de wedstrijd van volgende week”

Bewust Anoniem: “Proost, op het kampioenschap”

Nog zo iemand: “Het wordt ook wel een beetje saai om elke week tegen de nummer 3 te spelen”

Een ander: “He, we staan nu met drie middens aan het net”

Robert A: “En ik ben de volgende in de rij”

Robbie: “En eigenlijk ben ik ook mid”

(Daarmee was Roel de enige niet-mid, maar hij speelde gelukkig niet op zijn eigen plek (dia), om niet al teveel uit de toon te vallen).

Geert: “Zie je wel dat buiten een best lastige positie is”

Met dank aan Hans (1e set) voor het tellen, Geert voor zijn stuurmanskunsten en Rick voor de vrolijk mededeling dat hij nu bijna verhuist is (lees: weer in het veld inzetbaar is). Oh, en Loek voor het broodnodige bier – het is echt niet omdat we het niet gezellig hadden dat we pas 29 maart weer langskomen (al vermoed ik dat sommigen hun gezicht wel eerder zullen laten zien.

Nummer 2

richard — Sat, 11 Feb 2012 18:46:56 +0000

De nummer 2 – Heren 1 – hoefde niet te spelen. En een tweede poging van Heren nummer 2 om de wedstrijd tegen Apollo te spelen. Dames 3 speelde tegen de nummer 2, voor details verwijzen we naar nieuwsbericht nummer 2. Dames nummer 2 hoefde ook niet te spelen en Heren 3 verspeelde punten tegen de nummer 2 van onderen. Het was de ronde van “Nummer 2″…

Plek Zat in de Lutte

richard — Sat, 11 Feb 2012 17:57:06 +0000

Vrijdag 10 februari moest dames 3 voor de tweede keer aantreden tegen Lutheria, de nummer 2. De eerste wedstrijd eindigde in een 3-2 nederlaag. Een verslag van vrijdagavond staat hieronder. Voor de gelegenheid in een “wist-u-dat…” vorm.

Wist u dat…

Wij op het onmogelijke tijdstip van half 7 moesten spelen in de Lutte?
Het veel kunst en vliegwerk kostte om hier allemaal op tijd te zijn?
Wij de eerste set heel goed gespeeld hebben?
Wij u voor de uitslag verwijzen naar de NEVOBO site?
Er na de wedstrijd door één van de dames een serieuze poging is gedaan om te verdrinken onder de douche?
Dit gelukkig niet gelukt is?
Wij ook één teamgenoot hebben die blij is dat we nu geen eerste meer staan?
Dit omdat ze druk niet aan kon?
Wij niet bekend zullen maken wie deze vreemde hersenspinsels heeft, maar werken aan therapie voor haar?
Ze in de Lutte de sleutelbeheerder van de kantine kwijt zijn?
Wij dus opzoek moesten naar een andere plek voor bier en bitterballen?
Wij bij onze zoektocht 2 keer de sporthal en 3 keer de kerk gezien hebben?
Het de eerste 2 keer niet de kerk was?
Wij wel ontdekt hebben dat je één van onze teamgenoten zelfs buiten de auto kan horen lachen?
Wij advies gevraagd hebben bij de Taveerne waar we het best heen konden?
Wij verwezen werden naar PleXat?
Dat daar de jonge jeugd van de Lutte kwam?
Of misschien de jongens jeugd?
Er in ieder geval plek zat was in PleXat?
Ze daar kippenpootjes zonder poot verkopen?
Ze die vrijdag niet hadden?
Ze ook bitterballen op de kaart hadden staan?
Ze die vrijdagavond ook niet hadden?
Ze gelukkig wel bittergarnituur hadden?
Ze ook een kaasworst plank hadden?
En volgens het menu ook papegaai Willem?
Die helaas al opgegeten was?

De jonge(ns) jeugd van de Lutte zat te kijken naar Twente- Heracles?
Wij een stiekeme Heracles supporter in ons team hebben?
Wij desondanks zonder kleerscheuren het café uit mochten?
Het op de terugweg steeds kouder werd?
Dit kwam omdat het door het niet te snel rijden steeds later in de nacht werd?
Dit geen vrouwelijke logica is?
Wij vast meer lol hebben gehad dan het team van Lutheria?
Wij in verband met de privacy gevoelige informatie geen namen zullen vermelden bij dit stukje?

Ditmaal kort…

richard — Sun, 29 Jan 2012 20:05:28 +0000

Alhoewel de scheidsrechter er ditmaal wel lang over deed om in de Diekmanhal te arriveren. Gelukkig was Marc de Jong bereid een paar keer op het fluitje te blazen. Echt spannend was dat allemaal niet, want er gebeurde vrij weinig. Een time-out bij 13-3 voorsprong voor de Katerdames. Aardig dat de tegenstander die aanvroeg, want nu was er meteen de gelegenheid voor een scheidsrechterwissel.

Webton probeerde wel de tweede bal in de verre hoek (positie 1) te spelen, maar daar hadden we op getraind – gewaarschuwd door Devoc. Daarmee leken ze door hun arsenaal mogelijkheden heen te zijn. Ze haalden nog wel de 10 punten, maar daar was ook alles mee gezegd.

De meeste volleyballers kunnen nu wel raden wat er ging gebeuren: de tweede set was spannender. Althans, als je de stand volgde. Want ja, dames, je moet wel blijven volleyballen! Gelukkig heeft Dames 3 in hun bagage (“ik ga ~~op vakantie~~ competitie spelen en neem mee“) dit jaar ook wat mentale weerbaarheid gestoken. Op dit soort momenten komt dat dan wel van pas. Mooi volleybal? Niet noodzakerlijkerwijs, maar wel winst. Gewoon even doordrukken in plaats van in de stress schieten.

Maar, punt is duidelijk: er moet wel gevolleybald worden. De eerste set was misschien ook niet helemaal representatief voor wat Webton kan. Dus. 3-7 achter. Is de boodschap nu nog niet doorgekomen? Gelukkig hoefde er geen time-out aan te pas te komen, want opeens hadden de dames de weg weer gevonden (citaat Loesje: “Ga je mee verdwalen, ik weet de weg“). De rest van de set wist Webton nog 9 punten te halen, terwijl wij er 22 binnensleepten.

Tijd dus om de boel af te maken. Een tactische zet toepassen (plaatsje terugdraaien zodat Judith met serveren begon) en vol er in knallen. Is dat ‘aardig’ tegenover de tegenstander. Nee – daar kunnen we kort over zijn. 12 maal goed en moeilijk serveren, uiteindelijk gevolgd door rallyverlies: 11-1. Set kapot geserveerd. Aan de andere kant: 4-0 winst is waar we voor gaan. Tegen Devoc was een erg leuke pot en deze wedstrijd had dat niet in zich. De bitterballen slash bittergarnituur, groene theetjes en biertjes waren dus wel verdiend.

De volgende wedstrijd, na een weekje rust, wordt er wel weer eentje van formaat: uit tegen het goed spelende Lutheria. De enige wedstrijd die verloren werd (met 2-3), en alles meerekenend staan ze momenteel op 3 punten achterstand. Alles in huis dus om er een mooie pot volleybal van te maken! Kunnen we het tijdsrecord breken en langer dan 1:55 over 4 sets doen? Wie weet…

Voornamelijk winst

richard — Sat, 28 Jan 2012 15:42:14 +0000

Deze speelronde, waarin Dames 1, Dames 3, Heren 1 en Heren 2 het speelveld betraden, leverde met name winst op. Dames 3 deed er ditmaal aanzienlijk minder lang over dan de vorige wedstrijd en wist daarbij ook nog eens alle sets te pakken. Hoe horen we ongetwijfeld binnenkort. Dames 1 deed wat ze moest doen: zonder setverlies winnen. Zeker na de vorige wedstrijd, waardoor ze een stukje in de stand zakten (voornamelijk omdat de teams erg dicht bij elkaar staan), erg plezierig om alle punten uit De Lutte mee te nemen. Heren 1 speelde tegen Webton, waartegen ze verloren hadden in de thuiswedstrijd. Zelfs van lijstaanvoerder Volley ’68, die inmiddels op lichtjaar afstand van de rest staat, werd niet zo dik verloren. We hadden dus wat recht te zetten. Dat lukte, maar zeker hier is de titel toch wel van toepassing: een set verlies moest geincasseerd worden en geen enkele set werd met volle overtuiging binnen gehaald. Het resultaat telt. De uitslag van de wedstrijd van Heren 2 is nog niet bekend. Hopelijk hebben ze een aantal punten weten te pakken. We zien of horen het snel genoeg!

Dames 3 in Delden

richard — Sun, 22 Jan 2012 11:18:14 +0000

We kunnen er lang over doen of kort. Ditmaal lang…

Na de, voor ons doen, extreem korte wedstrijd van 12 januari hadden wij wat te compenseren, want zo krijg je natuurlijk geen waar voor je spelerskaart. Dus waren wij extra vroeg aanwezig, zodat we nog van de kantine konden genieten. Helaas waren we de enige klanten en was het niet zo gezellig als vorig jaar, toen ze (spoeciaal voor ons?) een feestje organiseerden (zie; wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is krijgt bier). Toch konden wij in alle rust een kopje thee drinken en ons daarna rustig om gaan kleden, om vervolgens ruim op tijd in de zaal te verschijnen. Na een half uur inspelen begon keurig om 16.00 onze wedstrijd en ook daar namen we rustig de tijd voor.

De eerste set begonnen we wellicht iets te relaxed, waardoor we tegen een paar punten achterstand aankeken, maar na de eerste time out en de eerste keer fout yellen (d3 is bijgelovig) begonnen we echt te volleyballen. De tegenpartij was hier al wat eerder mee begonnen en zo volgde een spannende set. Bij 23-24 kregen wij de eerste kans de set te pakken, maar Devoc vocht zich terug en kwam op setpoint. Dit stuivertje wisselen herhaalde zich nog een paar keer tot wij uiteindelijk bij 29-31 de set wisten te pakken. Een uitslag die niet meer op het wedstrijdformulier past; wat zou de NEVOBO daar mee doen? (wij hebben ook nog steeds een vijfde set waarvan de NEVOBO ontkent dat we hem ooit gespeeld hebben)

Op deze manier krijg je wel waar voor je geld, dus ook in de tweede set speelden we lange rally’s. Jammer genoeg lukte het ons in het begin van deze set niet om punten te pakken, waardoor we telkens tegen achterstand aankeken. We wisten nog weer aardig terug te komen, maar uiteindelijk verloren we deze set met 25-22.

Inmiddels waren we ruim een uur en een kwartier aan het spelen. In de tijd waarin we vorige week de hele wedstrijd speelden, hadden we nu 2 sets gespeeld. En nog 1 verloren ook. Dat is wel waar voor je contributie, maar we hadden nog meer te doen, dus de knop moest om. We moesten sneller gaan spelen. Anders gingen we het nooit redden om op tijd bij Central Park te zijn, waar we hadden gereserveerd. En behalve sneller spelen zou winst ook wel leuk zijn, aangezien wij onze eerste plaats wel heel comfortabel vinden. De derde en vierde set wonnen we dan ook met 13-25 en 18-25.

Zo waren we toch nog na 2 uur volleyballen klaar en hadden we nog tijd genoeg om te douchen voor we lekker uit eten gingen.

Sietske

Stilte

richard — Sat, 14 Jan 2012 21:01:56 +0000

Na het jubelende verslag, met bijbehorende foto, van 21 november werd het even stil. We hadden de eerste plaats te pakken en Unisson (onze directe concurent) zakte zelfs weg naar een derde plaats, Lutheria was de nieuwe tweede. Nadat wij de wedstrijd van 1 december met 4-0 hadden gewonnen konden wij niets meer doen dan hopen dat Lutheria ergens punten liet liggen. Helaas won Lutheria hun laatste 2 wedstrijden van 2011 ook met 4-0. En alhoewel wij dachten gedeeld eerste te staan, dacht de Nevobo daar anders over en zette Lutheria boven ons op “doelsaldo”. Dat was even slikken, want nadat wij jarenlang hadden gestreden om klassebehoud in de vierde klasse, waren we toch wel erg gehecht geraakt aan ons eerste plekje… Gedurende het kerstreces hielden wij onszelf voor dat het wel weer goed kwam. De laatste wedstrijd van de eerste seizoenshelft moest nog gespeeld worden en wij moesten tegen Harambee, de nummer 10, en Lutheria had nog een wedstrijd tegen Unisson (nummer 3) te goed. Daar moesten we het verschil toch kunnen maken.

Vol goede moed begonnen we afgelopen donderdag dan ook aan onze wedstrijd. Op papier een ongekende hoeveelheid spelers. Ons hele team was aanwezig, alle ZEVEN speelsters waren er, en we hadden zelfs nog een invaller in de persoon van Malu. De 2 wisselspeelsters die we hierdoor hadden waren echter geen overbodige luxe, omdat Judith en Jorien nog niet volledig hersteld waren van hun blessures.

Om 19.00 begonnen we aan de wedstrijd en na wat leuke rally’s, een paar mooi geslagen ballen, een mooie serviceserie van Malu en één van Anja, een enkele timeout aan onze kant en wat meer aan de kant van Harambee, was de wedstrijd ineens afgelopen. Binnen anderhalf uur hadden we 4 sets gewonnen en 5 punten te pakken. Vol verbazing keken we elkaar aan, wat was hier aan de hand? Dames 3 maakt toch altijd optimaal gebruik van de aan hun geboden speeltijd, zodat het team dat na ons speelt ook nog even kan genieten van ons spel? Dit was wel een hele effectieve manier van volleyballen…

Maar terwijl wij ons in de kleedkamer en in de kantine al rijk rekenden moesten we weer afwachten wat Lutheria zaterdags ging doen. De nevobosite werd zaterdag veelvuldig bekeken, en in de loop van de avond kwam de verlossende uitslag. Lutheria had met 3-1 verloren van Unisson.

En zo sluiten wij de eerste seizoenshelft af met een eerste plaats!!! We hopen hem vast te houden.

Sietske

De aftrap van het jaar

richard — Sat, 14 Jan 2012 20:57:48 +0000

Het jaar is afgetrapt en daarmee de eerste ronde afgesloten. Tijd om de balans op te maken. De laatste ronde van de eerste helft was in elk geval een goed begin van het einde! Slechts 3 verliespunten kunnen genoteerd worden. De gevolgen voor de stand zijn dankzij de nieuwe omgeving van de site direct te volgen onder het kopje standen.Donderdag trapten Heren 2 en Dames 3 af in een verder lege zaal, tegen Harambee. Harambee staat in beide poules in de onderste regionen, maar dat geldt ook voor onze heren. Een belangrijke pot dus. De Kater heren moesten de eerste set aan de studenten laten, maar herpakten zich en wisten ondanks gelijk opgaande standen toch aan het langste eind te trekken in de twee volgende sets. De stand van de laatste set geeft een vertekend beeld: 25-18, terwijl er lange tijd een grote voorsprong was voor De Kater. Een goed begin van het jaar, mentaal sterk, dus daarmee hopelijk genoeg spirit om door te stomen richting Eschstars en daarmee een iets veiligere positie in de ranglijst.
Dames 3 had een eenvoudige opdracht: 4-0 winnen. De direct concurrenten (Lutheria en Unisson) zouden zaterdag onderling de strijd aangaan. De missie is geslaagd. Het is niet zeker niet zo dat daarmee alles gezegd is, maar dat laten we verder aan Sietske over.
De late ploeg van donderdag bestond uit Dames 1, Dames 2 en Heren 1. Dames 2, nu 5e in hun poule, pakte de volle mep punten tegen het als 10e geplaatste Webton. De set standen geven een overduidelijke winst aan (net geen 13 punten tegen per set). Dames 1 zat toch met een kleine kater in de kantine, omdat ze de allerlaatste set op het allerlaatst, ondanks een voorsprong van enkele punten toch nog aan De Krekkers (10e op de ranglijst). Dames 1 bezet daarmee de 4e plek, met slechts 3 punten achterstand op de nummer 3.
Ook Heren 1 speelde tegen De Krekkers, dat direct onder Heren 1 staat in de ranking en deed dat beter dan Dames 1: als je dan een set verliest, verlies dan de 2e, dan kun je altijd nog dat verliesgevoel met een tweetal setwinsten overspoelen. Alhoewel voor de Mariaparochianen het einde later kwam dan gewenst: het leek wel of ze de laatste punten de wedstrijd maar zo snel mogelijk lieten aflopen om op deze doordeweekse dag toch nog maar snel een biertje te kunnen pakken. Als een nachtkaars ging de toch al niet zo helder schijnende wedstrijd uit. De ranglijst bij Heren 1 ziet er overigens lichtelijk bizar uit: De middenmoot probeert het aantal punten zo gelijk mogelijk te houden, wij staan 8 punten los van de numer 3 en 11 punten achter de lijst aanvoerder. De nummer 11 en 12 zijn de enige twee teams die niet boven de 20 en binnen 8 punten achter de nummer 3 staan.
Heren 3 was op zaterdag de hekkensluiter: zij speelden in de Pathmos tegen Amicitia. Een relatief eenvoudige overwinning, terwijl Amicitia slechts 1 plaats lager genoteerd staat. Tijd dus voor de heren om wat op te schuiven in de stand, wat door deze overwinning meteen ook gebeurt: Vosta zal voorbijgestoken worden, waarmee de 6e plek bezet zal worden.

Nummer 1 – Spanning en Sensatie

richard — Mon, 21 Nov 2011 07:43:30 +0000

Een foto die boekdelen spreekt….? Het verslag – staat er inmiddels ook bij!

Dames 3 na de wedstrijd in Boekelo

Al weken vechten we op papier met Unisson om de eerste plaats. Onze aanvankelijke achterstand werd steeds kleiner, eind oktober waren we voor het eerst even koploper en sindsdien is het stuivertje wisselen om de eerste plaats. Vanaf dat moment kijken we uit naar de confrontatie. Zaterdag 19 november, dan moet HET gebeuren. Dan moeten we WINNEN, dan moeten we bewijzen dat we ECHT kunnen volleyballen, dat we niet alleen toevallig slechte tegenstanders hadden, dat we… Kortom, we wisten onszelf goed onder druk te zetten.

Nu was omgaan met druk de vorige seizoenen niet één van de sterke punten van Dames 3. De angst om te winnen leken we kwijt te zijn dit seizoen, maar zoveel druk , zouden we dat wel aankunnen…
De voorbereiding was niet optimaal. Judith raakte geblesseerd en als kleinste team van de vereniging heb je dan ineens een midspeelster te kort. Richard zat voor de wedstrijd in Engeland en kon dus geen supertraining geven en verder hadden we voorafgaand aan de wedstrijd nog een jetlag, een familielid in het ziekenhuis en een aanrijdinkje bovenop de normale ingetapete schouders, pijnlijke ruggen, gekneusde duimen en verder ongemak.
Richard regelde vervanging in de vorm van Tim, die ons een training gaf waar we gelukkig zaterdags allemaal net weer van hersteld waren en Judith werd vervangen door Hedwig, het zusje van Jorien dat ons vorig seizoen ook al een paar keer uit de brand hielp. Alle andere ongemakken werden gewoonweg genegeerd en zo stonden we met maar liefst 7 speelsters in gymzaal Boekelo. Ons (ook uit 7 man bestaand) publiek vond een plekje in het materiaalhok en zo konden wij beginnen.
Was het de spanning, was het het lage plafond, was het het bekende “eerste set syndroom”? Geen idee, maar we begonnen niet goed. Gelukkig wisten we de omschakeling te maken, helaas wel net te laat en zo verloren we de eerste set met 25-22. Het was de eerste set van een ontzettende spannende wedstrijd. Wat waren we fanatiek. Er is geknokt voor elk punt, er werden ballen van de grond gehaald die onmogelijk leken, er werd aangevallen, geprikt en gevist en we kregen zelfs een waarschuwing van de scheidsrechter die ons meefluiten niet waardeerde (sorry scheids, normaal zijn we echt heel lief, het was de spanning…). Ons meegereisde publiek kreeg een van de beste en zeker de spannenste wedstrijd van dit seizoen te zien. De tweede en derde set waren voor ons (twee keer 23-25) en de vierde set gaven we net weg (25-23).
In de vijfde set hebben we (wijs geworden van onze wedstrijd tegen Lutheria) de opstelling zo veranderd dat we 2 sterke serveerster eerst hadden en zo bouwden we, dankzij een lang serie van Hedwig een grote voorsprong op. Deze laatste set wonnen we met 8-15 en toen kon het feest beginnen.
Wellicht hadden jullie meer willen lezen over deze spannende wedstrijd. Hoe de beslissende punten werden gemaakt of bij welke stand doorslaggevende time outs werden aangevraagd bijvoorbeeld. Maar de waarheid is; ik weet het niet meer. De wedstrijd was zo spannend dat ik nauwelijks op het scorebord heb gekeken. Wat ik wel weet is dat we allemaal een super wedstrijd hebben gespeeld en dat iedereen (speelsters, coach en publiek) een bijdrage heeft geleverd aan onze overwinning. De rematch is op 15 maart in de Diekman, komen jullie kijken?

Sietske