Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek [...]]]> Tijd om de balans van weer een speelronde op te maken. Deze ronde speelde zich voor De Kater bijna geheel af op donderdag. Alleen Heren 2 had geen wedstrijd om te spelen. En de rest?

Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek een punt of 10 achter de eerste drie van de poule. Zij kunnen dan ook zeker wel een balletje volleyballen, maar – ach, wat er precies gebeurd komt wel in het wedstrijd verslag. Dames 2 liet een setje liggen tegen Twente-Sparta dat toch wel een eindje lager in de ranglijst staat. Of Rudy de dames nog op bitterballen getracteerd heeft is onbekend. Dames 1 won gewoon verliesloos van VVA. Ze maakten het nog wel spannend door een setje pas in de verlenging te winnen, maar daar hield het dan ook me op. Gewoon een duidelijke winst. Daarmee doen ze wel goede zaken, want ze hebben daarmee VVA ingehaald en hebben de 3e plek van VVA overgenomen. Daarmee zal trainer Paul toch wel tevreden de tribune verlaten hebben. En coach Tim… er is op dit moment alleen bekend dat hij een biertje met Heren 1 gedronken heeft, terwijl ondergetekende zich dan wel weer kan herinneren dat Dames 1 in elk geval wel bitterballen gehad heeft.

En dan de heren. Heren 3 had het in de eerste en laatste set tegen Rivo niet al te moeilijk. Getuige de setstanden, duidelijke overwinning. Het middengedeelte was kennelijk lastiger, want er ging zelfs een set verloren. Rivo blijft daarmee wel voor De Kater in de stand, maar er is nu toch een gat van 4 punten met Vosta. Dat schijnt voor sommigen dan weer goed nieuws te zijn. En Heren 1…? Ach, laten we het bij een aantal quotes laten:Geblesseerde Rick tegen Robbie: “Krijg ik nu ook punten als jij geen punten haalt?”

Aanvoerder: “Deze week heeft heren 1 niet gespeeld. We kijken uit naar de wedstrijd van volgende week”

Bewust Anoniem: “Proost, op het kampioenschap”

Nog zo iemand: “Het wordt ook wel een beetje saai om elke week tegen de nummer 3 te spelen”

Een ander: “He, we staan nu met drie middens aan het net”

Robert A: “En ik ben de volgende in de rij”

Robbie: “En eigenlijk ben ik ook mid”

(Daarmee was Roel de enige niet-mid, maar hij speelde gelukkig niet op zijn eigen plek (dia), om niet al teveel uit de toon te vallen).

Geert: “Zie je wel dat buiten een best lastige positie is”

Met dank aan Hans (1e set) voor het tellen, Geert voor zijn stuurmanskunsten en Rick voor de vrolijk mededeling dat hij nu bijna verhuist is (lees: weer in het veld inzetbaar is). Oh, en Loek voor het broodnodige bier – het is echt niet omdat we het niet gezellig hadden dat we pas 29 maart weer langskomen (al vermoed ik dat sommigen hun gezicht wel eerder zullen laten zien.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e [...]]]> Het weekend is bijna voorbij, dus het wordt echt tijd om de stand van zaken te melden: alles gebeurde ook afgelopen donderdag, dus al een paar dagen geleden. Maar ach, iedereen is toch skiën. En de achterblijvers staan op de schaats. Of zo.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e geklasseerde ploeg uit Fleringen. Belangrijke punten die Heren 2 op 2 punten achterstand op Esch Stars zet, met nog een wedstrijd in te halen waar De Kater al een punt gepakt heeft.

Dames 1 moest het doen zonder spelverdelers. Dat leek geen enkele probleem en niet de reden waarom er toch een setje werd weggegeven aan ATC. Zo voelden de dames het wel. ATC bracht iets teveel terug over het. Niet vragen hoe soms (en dan doel ik niet op de techniek), maar het probleem bij een ander leggen is soms erg effectief, zo moest Dames 1 ervaren. Maar toch een 3-1 winst dus.

Dames 2 deed wat ze moest doen: 4-0 winnen. Onnodig spannend soms, maar toch uiteindelijk met de volle mep punten de kantine in. Dat is de bedoeling.

Heren 3 wist een mega-score te realiseren: 56 punten tegen de nummer 1 (dat team met oud-divisie spelers dat van de bond niet hoger mocht beginnen). Eenmaal werd de 20 gehaald, waarmee ze de uitzonderlijke positie innemen door als enige team in de poule maar liefst tweemaal de 20 gehaald te hebben tegen Apollo. Geen enkel andere team heeft uberhaupt de 20 gehaald (als ik me niet vergis…).

Heren 1 stond een goede pot te wachten. Volley’68 op bezoek, de koploper die ongenaakbaar bovenaan staat, maar in de eerste wedstrijd de eerste twee sets aan heren 1 moest inleveren. Hoe het dit keer afliep….?

Het lukte dit keer om met meer man ten strijdtonele te verschijnen dan de vorige keer (9 tegen 7) en aangezien we de uitwedstrijd na 2 sets gewoon conditioneel het niet meer konden bolwerken, dachten we nu toch een eind te moeten kunnen komen richting een overwinning. Alles bij elkaar zijn we er uiteindelijk ook niet erg ver vandaan geweest. Wij waren beter. Slimmer soms, gehaaider. Onze passing was beter. Maar… onze foutenlast was ook te hoog. Daarvan kunnen we natuurlijk de tegenstander de schuld geven. Uiteindelijk was het namelijk wel weer eens een echte volleybal wedstrijd. De eerste set ging slechts op het einde naar de Lossenaren (22-25). De set daarna was duidelijk voor ons: 25-18. Vanaf halverwege de set bepaalde wij de gang van zaken, precies zoals we in de eerste wedstrijd ook gedaan hadden gekregen. Een goed teken dus. Maar een zware set volgde, waar we net de eindstreep niet als eerste haalden: 24-26. En toen was het op. Als een nachtkaars ging de wedstrijd uit. Jammer, want de pot verdiende duidelijk meer. We wisten niet meer dan 13 punten bijelkaar te sprokkelen Weinig imponerend. De kaarten hadden zeker anders gelegen als het ons gelukt was de derde set naar ons toe te trekken.

Het verlies van deze wedstrijd is echter niet van enig belang voor de stand in de poule. Zodra wij van de rest maar zo’n beetje kwakkelend winnen zoals we in de eerste helft hebben gedaan (onze wanprestaties werden meerdere keren met winst beloond….), blijven we lekker 2e. Prima plekje. Nee, het grootste verlies van de wedstrijd was Cas: in de eerste set moest hij het veld verlaten na een ofwel te fanatiek sprong, ofwel een vreemde landing (geen tegenstander in de buurt). In het ziekenhuis constateerde men een (af)gescheurde Achilles pees. Cas: sterkte! Hopelijk zien we je snel in het veld weer terug (en wellicht eerder op de tribune). Cas stond overigens ook als een dijk te spelen. Nog een puntje waardoor we wellicht wel hadden kunnen winnen. Net als het moeten missen van Rick, die zich als taxi chauffeur voor Cas had opgeworpen. We eindigden de wedstrijd dus met 7 – net als de vorige keer. En misschien is dat net wat te weinig om op maximale kracht en kunnen te spelen. Hopelijk blijkt de blessure van Geert (daarom begonnen we ‘maar’ met 9 in plaats van 10) mee te vallen. Anders wordt de spoeling wel erg dun. Alhoewel dat Dames 3 tot nu toe nog geen windeieren legt (maar… die zien er (naar eigen zeggen) nog heel goed uit voor hun leeftijd…).

Sommigen van ons wisten niet wat het was, voor anderen was het al heel lang geleden en anderen waren vergeten dat het kon. Nu weten we weer wat het is, we hebben de smaak weer in onze monden en hopen dat we die smaak volgend seizoen nog vaak zullen proeven. Voor de volledigheid; af en [...]]]>

Sommigen van ons wisten niet wat het was, voor anderen was het al heel lang geleden en anderen waren vergeten dat het kon. Nu weten we weer wat het is, we hebben de smaak weer in onze monden en hopen dat we die smaak volgend seizoen nog vaak zullen proeven. Voor de volledigheid; af en toe hadden we wel een klein hapje geproefd, maar verder dan een setje kwam dat meestal niet. De laatste keer dat we het volledige rijke aroma hadden gesmaakt was op 18 november 2010… Lang geleden dus, maar nu hebben we eindelijk weer een flinke portie gehad. Van de overwinning dus! 3-1 Tegen de Esch Stars en we hebben het seizoen dus gelukkig niet volledig in mineur afgesloten.
Dat het volgende seizoen maar zo veel mogelijk blessure- en ziektevrij mag zijn

Afgelopen donderdag toog Heren 2 voor de eerste keer dit seizoen naar de Twentehallen. Hoewel, vol zelfvertrouwen door onze eerste overwinning in ‘De Hel van Vasse’, waren wij dubbel op onze hoede voor de tegenstander: Webton Hengelo. Meestal laten wij ons door het spelniveau van de inmiddels bij ons als ‘prutsers’ bekend staande (‘volley’)ballers meevoeren [...]]]>

Afgelopen donderdag toog Heren 2 voor de eerste keer dit seizoen naar de Twentehallen. Hoewel, vol zelfvertrouwen door onze eerste overwinning in ‘De Hel van Vasse’, waren wij dubbel op onze hoede voor de tegenstander: Webton Hengelo. Meestal laten wij ons door het spelniveau van de inmiddels bij ons als ‘prutsers’ bekend staande (‘volley’)ballers meevoeren en eindigt een pot Webton in een frustrerend verlies voor ons.

Vasse… oef. Een straf begin voor Heren 2. Waarom? Nou ja, een reis door duister Twente, een claustrofobische zaal, opportunistische en volstrekt onverstaanbare tegenstander (schijnt een van de verschijningsvormen van het Twents te zijn – nader onderzoek vereist) en een thuisfluitende scheidsrechter. Dat zijn angstbeelden die opdoemen in de hoofden van de heren, de nachten [...]]]>

Vasse… oef. Een straf begin voor Heren 2. Waarom? Nou ja, een reis door duister Twente, een claustrofobische zaal, opportunistische en volstrekt onverstaanbare tegenstander (schijnt een van de verschijningsvormen van het Twents te zijn – nader onderzoek vereist) en een thuisfluitende scheidsrechter. Dat zijn angstbeelden die opdoemen in de hoofden van de heren, de nachten voor de wedstrijd. Let wel – dit hoeft niet noodzakelijkerwijs de realiteit te zijn. In het verleden behaalde resultaten wijzen er echter op dat het wel degelijk realistische beelden zouden kunnen zijn. Een beeld van deze wedstrijd?

Na een poging ook nog een paar ballen te slaan (de mate waarin dat lukte lag niet bepaald aan de spelverdeling) was er inmiddels een lief, blond, jong meisje op de bok geklommen en begon ze aan een poging de wedstrijd enige vorm van leiding te geven. Nu valt er van alles te zeggen over haar scheidsrechter kwaliteiten, maar ik geef het je te doen om een leiding te geven aan een wedstrijd die gedomineerd wordt door ongeleide projectielen. De zaal geeft niet bepaald aanleiding tot mooi volleybal, en daar maken de Esch Stars dan ook maximaal gebruik van. Een passing die vaak niet eens boven het net uit kwam en zo hard mogelijk beuken op een snelle set-up op een van de aanvals posities. Meestal eindigt dat met een frustrerende participatie van het plafond in het spel, een sterk neerwaarts spiraliserende sfeer en een verlies dat snel, maar dan ook heel snel in de donkerste krochten van het menselijk geheugen weggestopt moet worden.

Edoch; Een illuster woord om een totale wending van alle verwachtingen aan te geven. Het blufpoker spel werd door heren 2 gewoon niet beantwoord met plafondballen, maar met een strakke passing en een niet lomp, maar wel effectief hard aanval. De lichte achterstand in de eerste set, kon dus aan het einde, met hulp van de juiste dosis fanatisme, omgezet worden in winst! De tweede set begon voortvarend, met een goede serve serie en meteen een kleine voorsprong die tijdens de set wel wat groter en kleiner werd, maar nooit angstig klein.

Misschien was het wel zo tegen de verwachting in, dat de concentratie even verslapte in de derde set. Het lukte allemaal net wat minder, het was net wat slordiger en ondanks dat het misschien maar over marginale verschillen ging met de voorgaande sets, is dat voor de Vassenaren genoeg om de winst te grijpen.

De vierde set leek volgens hetzelfde stramien te gaan verlopen. Of eigenlijk nog erger. In de eerste fase van de set werd er slordig gespeeld, de serve kon niet goed verwerkt worden en een ruime 6 punten voorsprong was al snel gerealiseerd door de thuisploeg. Toen vond de bank het echter genoeg en zette een hevig offensief in: weggedrukt in een opslagplek voor weet ik niet wat voor toestel of gym attribuut, stuwden zij decibel-rijke oppeppingen ons veld in. Begeisterd sloeg Goof serve na serve, die ofwel direct voor een punt zorgde ofwel na een ralley in ons voordeel beslecht werd. Een muur van fanatisme was waar de Vassenaren tegen aankeken. Het puntenaantal van de Esch Stars werd geevenaard en bijna verpletterend in een voorsprong omgezet. Even werd het weer wat stiller toen er toch nog wat tegenstand kwam en de stand op 20-20 weer gelijk kwam. Een time-out om even de rust te pakken en de kleine dip te neutraliseren deden hun werk. Overweldigend, met ongekende strijdlust werd de laatste set gewonnen. Een klinkende 3-1 winst voor better.be de kater!

Heren, het was dit keer heerlijk om weer te gast te zijn in Vasse. En persoonlijk: leuk om weer te gast te zijn bij jullie!

Het vierde van Harambee staat nu al met lichte voorsprong bovenaan de ranglijst. Het 2e van De Kater was de afgelopen jaren meer onderin de ranglijst te vinden. Afgelopen wedstrijden hebben al aangetoond dat het dit jaar wel weer eens heel anders zou kunnen zijn. Er werd gestreden, met plezier gebald, niet gebaald – kortom [...]]]>

Het vierde van Harambee staat nu al met lichte voorsprong bovenaan de ranglijst. Het 2e van De Kater was de afgelopen jaren meer onderin de ranglijst te vinden. Afgelopen wedstrijden hebben al aangetoond dat het dit jaar wel weer eens heel anders zou kunnen zijn. Er werd gestreden, met plezier gebald, niet gebaald – kortom het team heeft zich tot nu toe mentaal sterk getoond. Maar is dat voldoende om het de huidige lijstaanvoerder serieus lastig te maken?

Het eerste gedeelte van de eerste set duidelijk niet: de Kater was nog niet op stoom en liet veel teveel ruimte voor Harambee, dat die ruimte ook gretig benutte en de bal alle kanten in ons veld op liet stuiteren. Ja, de jongens houden wel van een balletje slaan… Het werd als snel 3-11.

Halverwege de set wisten wij echter de balans in ons voordeel te veranderen. Een goede service druk op de passer-loper bracht de studenten toch voldoende uit hun evenwicht om hun voorsprong te verliezen, of beter: bijna geheel. Ze hielden net voldoende over om aan het eind nog te kunnen geloven in de winst en wisten dus de eindspurt te winnen, 22-25.

De tweede set was veel evenwichtiger. Gedurende de hele set bleven de beide teams wat punten betreft in evenwicht. Harambee staat dan wel bovenaan, De Kater laat zich daar niet zomaar door intimideren. Ook niet door het publiek en het spandoek. Een klein dipje tegen het einde van de set gaf Harambee iets meer lucht en met een lichte voorsprong konden zij de wederom de eindspurt in hun voordeel beslissen, wederom 22-25.

Het leek daarmee een uitgemaakte zaak te worden. Harambee was sterker – dat mag ook rustig toegegeven worden. Maar wij kwamen toch steeds wel verdacht goed mee en het geloof in een mogelijke set winst, of zelfs meervoudige setwinst was door de 2 verloren sets nog steeds niet uitgeblust. Het was eerder aangewakkerd. Toch bleven we gedurende de derde set wel steeds achter Harambee. Zij waren het dan ook die het eerst de 20 bereikten. Maar wij waren er al over uit: het venijn zit in de staart. De wedstrijd boven de 20 moeten we winnen, de rest doet er niet toe. Vanaf dat punt ontstond dan ook een titanenstrijd. Punt voor punt werd dankzij een scherpe serve binnengehaald. De passer-loper werd kapot gespeeld, Harambee moest schuiven, maar dat bracht geen soelaas voor hen: De Kater pakte de set met 25-22.

De vierde set – de set waarin het extra punt te verdienen was voor Harambee. Nu was hun kans om het af te maken. En ondanks de taaie weerstand van de Kater, lukte het Harambee om als eerste de 20 te bereiken. Maar wederom hing De Kater als een hijgende hyena in de nek van de studenten. De titanen strijd van de derde set was niet vergeleken met wat zich nu ontspon: een ultieme machtsstrijd tussen twee teams die beiden niet wilden toegeven. Harambee bereikte als eerste setpoint, tevens matchpoint, maar De Kater liet zich daardoor letterlijk niet uit het veld slaan, maar sloeg terug. Punten wisselden over en weer nog een enkele keer terwijl de teams van Vosta rond het veld stonden in afwachting van hun wedstrijd. Ze moesten nog even wachten: met 27-25 was de set uiteindelijk voor De Kater. Gelijkspel en dus een vijfde set.

Die vijfde set was zoals vaak een anticlimax. Was de Kater moe gestreden? Te moe gestreden? Deed de winst van de wedstrijd er niet meer toe na het winnen van 2 sets uit een achterstand van 2 sets? Zonder enig spannend moment werd de set met teveel gemak binnengehaald door Harambee. Maar misschien was dat gezien de krachtsverhoudingen ook wel terecht. Heren 2 heeft een zeer sterke wedstrijd neergezet, met name in mentaal opzicht. Klasse!