Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek [...]]]> Tijd om de balans van weer een speelronde op te maken. Deze ronde speelde zich voor De Kater bijna geheel af op donderdag. Alleen Heren 2 had geen wedstrijd om te spelen. En de rest?

Dames 3 speelde tegen de nummer 4. Oneerbiedig gezegd: de beste van de rest. Devoko staat op de vierde plek een punt of 10 achter de eerste drie van de poule. Zij kunnen dan ook zeker wel een balletje volleyballen, maar – ach, wat er precies gebeurd komt wel in het wedstrijd verslag. Dames 2 liet een setje liggen tegen Twente-Sparta dat toch wel een eindje lager in de ranglijst staat. Of Rudy de dames nog op bitterballen getracteerd heeft is onbekend. Dames 1 won gewoon verliesloos van VVA. Ze maakten het nog wel spannend door een setje pas in de verlenging te winnen, maar daar hield het dan ook me op. Gewoon een duidelijke winst. Daarmee doen ze wel goede zaken, want ze hebben daarmee VVA ingehaald en hebben de 3e plek van VVA overgenomen. Daarmee zal trainer Paul toch wel tevreden de tribune verlaten hebben. En coach Tim… er is op dit moment alleen bekend dat hij een biertje met Heren 1 gedronken heeft, terwijl ondergetekende zich dan wel weer kan herinneren dat Dames 1 in elk geval wel bitterballen gehad heeft.

En dan de heren. Heren 3 had het in de eerste en laatste set tegen Rivo niet al te moeilijk. Getuige de setstanden, duidelijke overwinning. Het middengedeelte was kennelijk lastiger, want er ging zelfs een set verloren. Rivo blijft daarmee wel voor De Kater in de stand, maar er is nu toch een gat van 4 punten met Vosta. Dat schijnt voor sommigen dan weer goed nieuws te zijn. En Heren 1…? Ach, laten we het bij een aantal quotes laten:Geblesseerde Rick tegen Robbie: “Krijg ik nu ook punten als jij geen punten haalt?”

Aanvoerder: “Deze week heeft heren 1 niet gespeeld. We kijken uit naar de wedstrijd van volgende week”

Bewust Anoniem: “Proost, op het kampioenschap”

Nog zo iemand: “Het wordt ook wel een beetje saai om elke week tegen de nummer 3 te spelen”

Een ander: “He, we staan nu met drie middens aan het net”

Robert A: “En ik ben de volgende in de rij”

Robbie: “En eigenlijk ben ik ook mid”

(Daarmee was Roel de enige niet-mid, maar hij speelde gelukkig niet op zijn eigen plek (dia), om niet al teveel uit de toon te vallen).

Geert: “Zie je wel dat buiten een best lastige positie is”

Met dank aan Hans (1e set) voor het tellen, Geert voor zijn stuurmanskunsten en Rick voor de vrolijk mededeling dat hij nu bijna verhuist is (lees: weer in het veld inzetbaar is). Oh, en Loek voor het broodnodige bier – het is echt niet omdat we het niet gezellig hadden dat we pas 29 maart weer langskomen (al vermoed ik dat sommigen hun gezicht wel eerder zullen laten zien.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e [...]]]> Het weekend is bijna voorbij, dus het wordt echt tijd om de stand van zaken te melden: alles gebeurde ook afgelopen donderdag, dus al een paar dagen geleden. Maar ach, iedereen is toch skiën. En de achterblijvers staan op de schaats. Of zo.

Het belangrijkste nieuws: Heren 2 won van Flevoll – de als 4e geklasseerde ploeg uit Fleringen. Belangrijke punten die Heren 2 op 2 punten achterstand op Esch Stars zet, met nog een wedstrijd in te halen waar De Kater al een punt gepakt heeft.

Dames 1 moest het doen zonder spelverdelers. Dat leek geen enkele probleem en niet de reden waarom er toch een setje werd weggegeven aan ATC. Zo voelden de dames het wel. ATC bracht iets teveel terug over het. Niet vragen hoe soms (en dan doel ik niet op de techniek), maar het probleem bij een ander leggen is soms erg effectief, zo moest Dames 1 ervaren. Maar toch een 3-1 winst dus.

Dames 2 deed wat ze moest doen: 4-0 winnen. Onnodig spannend soms, maar toch uiteindelijk met de volle mep punten de kantine in. Dat is de bedoeling.

Heren 3 wist een mega-score te realiseren: 56 punten tegen de nummer 1 (dat team met oud-divisie spelers dat van de bond niet hoger mocht beginnen). Eenmaal werd de 20 gehaald, waarmee ze de uitzonderlijke positie innemen door als enige team in de poule maar liefst tweemaal de 20 gehaald te hebben tegen Apollo. Geen enkel andere team heeft uberhaupt de 20 gehaald (als ik me niet vergis…).

Heren 1 stond een goede pot te wachten. Volley’68 op bezoek, de koploper die ongenaakbaar bovenaan staat, maar in de eerste wedstrijd de eerste twee sets aan heren 1 moest inleveren. Hoe het dit keer afliep….?

Het lukte dit keer om met meer man ten strijdtonele te verschijnen dan de vorige keer (9 tegen 7) en aangezien we de uitwedstrijd na 2 sets gewoon conditioneel het niet meer konden bolwerken, dachten we nu toch een eind te moeten kunnen komen richting een overwinning. Alles bij elkaar zijn we er uiteindelijk ook niet erg ver vandaan geweest. Wij waren beter. Slimmer soms, gehaaider. Onze passing was beter. Maar… onze foutenlast was ook te hoog. Daarvan kunnen we natuurlijk de tegenstander de schuld geven. Uiteindelijk was het namelijk wel weer eens een echte volleybal wedstrijd. De eerste set ging slechts op het einde naar de Lossenaren (22-25). De set daarna was duidelijk voor ons: 25-18. Vanaf halverwege de set bepaalde wij de gang van zaken, precies zoals we in de eerste wedstrijd ook gedaan hadden gekregen. Een goed teken dus. Maar een zware set volgde, waar we net de eindstreep niet als eerste haalden: 24-26. En toen was het op. Als een nachtkaars ging de wedstrijd uit. Jammer, want de pot verdiende duidelijk meer. We wisten niet meer dan 13 punten bijelkaar te sprokkelen Weinig imponerend. De kaarten hadden zeker anders gelegen als het ons gelukt was de derde set naar ons toe te trekken.

Het verlies van deze wedstrijd is echter niet van enig belang voor de stand in de poule. Zodra wij van de rest maar zo’n beetje kwakkelend winnen zoals we in de eerste helft hebben gedaan (onze wanprestaties werden meerdere keren met winst beloond….), blijven we lekker 2e. Prima plekje. Nee, het grootste verlies van de wedstrijd was Cas: in de eerste set moest hij het veld verlaten na een ofwel te fanatiek sprong, ofwel een vreemde landing (geen tegenstander in de buurt). In het ziekenhuis constateerde men een (af)gescheurde Achilles pees. Cas: sterkte! Hopelijk zien we je snel in het veld weer terug (en wellicht eerder op de tribune). Cas stond overigens ook als een dijk te spelen. Nog een puntje waardoor we wellicht wel hadden kunnen winnen. Net als het moeten missen van Rick, die zich als taxi chauffeur voor Cas had opgeworpen. We eindigden de wedstrijd dus met 7 – net als de vorige keer. En misschien is dat net wat te weinig om op maximale kracht en kunnen te spelen. Hopelijk blijkt de blessure van Geert (daarom begonnen we ‘maar’ met 9 in plaats van 10) mee te vallen. Anders wordt de spoeling wel erg dun. Alhoewel dat Dames 3 tot nu toe nog geen windeieren legt (maar… die zien er (naar eigen zeggen) nog heel goed uit voor hun leeftijd…).

Wij twitteren liever! Volg ons op twitter!

Gewaagde titel, maar hé, ze hadden natuurlijk ook kunnen overwegen om zelf een verslag te schrijven van hun wedstrijd. Dat had er dan misschien anders uitgezien. Dat kan. Dat kan heel goed, want mijn taak in die wedstrijd was slechts het gebeuren objectief te beoordelen.

Het moet gezegd worden dat Heren 3 een bijzonder aardig potje [...]]]>

Gewaagde titel, maar hé, ze hadden natuurlijk ook kunnen overwegen om zelf een verslag te schrijven van hun wedstrijd. Dat had er dan misschien anders uitgezien. Dat kan. Dat kan heel goed, want mijn taak in die wedstrijd was slechts het gebeuren objectief te beoordelen.

Het moet gezegd worden dat Heren 3 een bijzonder aardig potje volleybal laat zien. En dat is niet alleen te danken aan opvallende individuele progressie van enkele spelers voor wie volleybal tot voor kort niet meer was dan de sport waar hun wederhelft zo fanatiek mee was, maar vooral ook omdat er duidelijk een team aan het spelen is. En een team met plezier aan het spelen is, zoveel is ook duidelijk.

Vol lof daadover dus. Natuurlijk valt er wel her en der een bal op de grond, ketsen er een paar weg, worden ver buiten eigen, danwel het veld van de tegenstander geblokt (iets met naar het veld toe blokkeren?), wordt er niet alleen een keer of wat in het net geslagen, maar ook een keer of wat echt kansloos in het net geslagen, natuurlijk gebeurt dat allemaal wel, maar de balans is toch dat er meer dingen goed gedaan worden dan fout. En dat is een goed uitgangspunt voor het spelen van een wedstrijd, als de insteek naast een gezellig potje volleybal ook het winnen van de wedstrijd is.

Tegenstander Polstars wist mij duidelijk minder te imponeren. Enerzijds zouden ze zich toch wel een beetje moeten kunnen redden in de 3e klasse omdat hun techniek best ok is voor deze klasse, maar anderzijds maken ze toch wel veel fouten en missen ze toch wel op cruciale punten inzicht. Ze lieten zich echt veel te makkelijk in de luren leggen met de prikbal vanuit het midden richting de plek van hun buitenaanvaller. Die was daar niet, omdat ie mee aan het blokken was. Dat moet je toch na twee keer wel door hebben. De Katerheren deden dat anders: die informeerden hun aanvaller juist over de aanwezigheid van het gapende gat in de Polstarse verdediging door vlak voor de aanval “rechts!” te roepen. Dat is nu teamsport.

Waarom dan de titel? Heel eenvoudig. Het spel was dan wel goed, maar bij soms toch wat lange vlagen wel wat er nonchalant. Er werd soms wel heel makkelijk gedacht en juist in die periodes waarin Polstars weer een beetje hoop leek te krijgen het gat te kunnen dichten, werd die hoop niet rigoreus de grond in geboord, maar gevoed door slordigheden van Katerzijde. Hallo heren, jullie hadden gehakt moeten maken van deze tegenstander! Ze daagden jullie weliswaar niet zo uit als de tegenstanders uit de voorgaande wedstrijd, maar dat is natuurlijk geen excuus om een goede bal van de tegenstander niet onmiddellijk af te straffen met een nog betere bal van jullie zelf, waar in deze wedstrijd meer dan voldoende ruimte voor was. Polstars kreeg per set teveel mogelijkheid om punten te scoren. Qua niveau verschil had het een veel duidelijkere overwinning moeten zijn.

Maar ja, waar heb je het inderdaad eigenlijk over? Een 4-0 overwinning, wie praat dan nog over de precieze setstanden? En daarbij de tip om eens te komen kijken bij een wedstrijd van Heren 3. Ze maken er leuk volleybal van.

Richard

Normaal worden alle wedstrijden uitgesteld maar deze keer kont het echt niet anders want heren 3 moest tegen Polstars heren 2.

De wedstrijd tegen Polstars zou volgende de statistieken met 0-4 gewonnen moeten worden. Helaas is de bal rond en wil die dus niet altijd de kant op die je wil! We hadden verwacht dat onze [...]]]>

Normaal worden alle wedstrijden uitgesteld maar deze keer kont het echt niet anders want heren 3 moest tegen Polstars heren 2.

De wedstrijd tegen Polstars zou volgende de statistieken met 0-4 gewonnen moeten worden. Helaas is de bal rond en wil die dus niet altijd de kant op die je wil! We hadden verwacht dat onze tegenstanders in verband met het carnavals-gala al het nodige versnapert zouden hebben maar het tegendeel bleek waar. Ze zagen er scherp en gevaarlijk uit.

De eerste set ging, door goede service-druk en slecht verwerken aan de andere kant naar de Kater.
De setstanden staan op het moment van schrijven helaas nog niet online dus gok ik maar dat het een eindstand van 18-25 voor ons was.

In de 2e set ging het een stuk minder, waarschijnlijk omdat we meegingen met de malaise van onze tegenstander, of natuurlijk omdat onze tegenstander een goede druk bij ons legde. Helaas konden we hier weinig aan doen, ook onze meegekomen supporters kon door hun aanmoedigingen geen verandering brengen in de eindstand. 25-17.

Maarten sprak ons voor het begin van de 3e set goed toe, we moesten onze posities beter houden en bewegen voordat de bal over het net kwam. Dit probeerden we zo goed mogelijk na te leven en het leverde meteen resultaat op! De 3e set was voor ons, 19-25!

Voor de 4e set gaf Maarten ons weer dezelfde aanwijzingen want het ging nog altijd niet zoals het zou moeten. Helaas ging het weer niet lekker en moesten we bij een stand van 17-10 ons terug knokken in de set. Mede door onze de servicedruk van onze kant kwamen we op 19-17, het kon nog! Het werd 20-20, 20-21…21-21..21-22, 21-23, 22-23, 22-24 MATCHPOINT! Door een heerlijke service van Bas van Beek (die daarna de bal ging halen om nog een keer te slaan) kon de tegenstander die niet verwerken en wonnen we de 2e wedstrijd van het seizoen met 3-1!

Onze dank gaat uit aan onze support(s)ters, onze coach, en natuurlijk Polstars HS2 om hun biertjes even te laten wachten voor deze wedstrijd! Ow, en de stand-in scheidsrechter natuurlijk ook!

Even een resume van onze wedstrijden tegen Volley `68 HS2 en Wevo 70 HS2

De eerste wedstrijd, tegen volley `68 gingen de eerste 2 sets erg gelijk op, de eerste ging verloren met 26-16 en de tweede hielden we wel stand en werd de set gewonnen met 23-25.Helaas ging het de derde en vierde set helemaal [...]]]>

Even een resume van onze wedstrijden tegen Volley `68 HS2 en Wevo 70 HS2

De eerste wedstrijd, tegen volley `68 gingen de eerste 2 sets erg gelijk op, de eerste ging verloren met 26-16 en de tweede hielden we wel stand en werd de set gewonnen met 23-25.
Helaas ging het de derde en vierde set helemaal mis en hadden we geluk dat we meer dan 10 punten scoorden. Eindstand, 3-1, toch nog een set gepakt!

Voor de tweede wedstrijd moesten we naar Weerselo. Helaas zonder onze geliefd coach Maarten, die toch wel als 7e man telt in het veld. Dit bleek helaas vanaf de eerste set een groot gemis te zijn, mede door er grote service druk van de kant van Wevo. Dit bleek zo goed te zijn dat we bij de 5e set meer bitterballen hebben gegeten dan punten hadden gescoord. 4-0 aan de broek is niet erg maar de manier waarop was beschamend. Een les voor de volgende keer!

Jaja, heren 3 heeft het al vroeg in de competitie voor elkaar!Donderdag 8 oktober 2009 is de dag dat we onze eerste wedstrijd gewonnen hebben (ook al was het nipt!)

Hup hup Harambeeeee!

De wedstrijd begon om 19:00, lekker op tijd dus, de tegenstander was eerder aanwezig dan ons (tja het zijn studenten he…)

Onze gelegenheids-coach [...]]]>

Jaja, heren 3 heeft het al vroeg in de competitie voor elkaar!
Donderdag 8 oktober 2009 is de dag dat we onze eerste wedstrijd gewonnen hebben (ook al was het nipt!)

Hup hup Harambeeeee!

De wedstrijd begon om 19:00, lekker op tijd dus, de tegenstander was eerder aanwezig dan ons (tja het zijn studenten he…)

Onze gelegenheids-coach Liset zette ons op onze plek en de eerste set begon.
Al snel bleek dat dit net zoals ons team een team is dat nog moet groeien. Qua zangtalent ontbrak het in ieder geval niet en werden we waar het kon lekker op ons nummer gezet!
Helaas hielp het zingen niet genoeg en wonnen we de set met 28-26.

Set 2 verliep helaas wat minder, de tegenstander vond steeds beter de open ruimtes en mikte ook nog eens vaak raak. Desondanks kregen we nog een aantal kansen om ook deze set naar ons toe te trekken..het mocht niet zo zijn, 24-26…

Set 3 dan! Deze begon erg slecht…op een gegeven moment stonden we ongeveer 10 punten achter. Tijdens de nodige timeouts werden aanwijzingen gegeven (dezelfde als in elke timeout ) en opeens hadden we ze door! Door een hele sterke serie konden we de heren van Harambee met 25-23 naar de andere kant sturen!

Set 4, zou het lukken om het af te maken? Net zoals in de eerst 3 sets werden er erg veel fouten gemaakt. Mede door de zenuwen natuurlijk We konden het in deze set afmaken!
Harambee kwam op setpoint…we kwamen terug…weer setpoint…we komen terug en op setpoint!
Helaas… Harambee pakte ze terug en maakte het af. 2-2 in sets

Set 5, die begonnen we erg sterk, met een super serverende Frans die ons met 1 reeks 10 van de 15 benodigde punten bracht!  We kwamen zelfs op 14-3! Setpoint!
Toen begon helaas ons slechtste spel ooit! Ballen die normaal gewoon over het net werden gespeeld gingen gewoon onder het net door. Zelfs aanmoedigingen van andere teams (die op ons moesten wachten…) hielpen niet. Het werd 14-6, 14-10, 14-12….en door 1 of ander mirakel werd de bal uitgeserveerd! Winst!!!

Tijd voor set 6…een feestje in de kantine met bitterballen! (Net zoals elke week trouwens).

Dank aan Marije voor het fluiten, Liset voor het coachen, Harambee heren 8 voor de winst en Maarten voor de volgende training die we erg nodig hebben!